اهمیت همگرایی در توسعه پایدار

یکی از اهداف مهم توسعه‌ی پایدار این است که همه‌ی کشورهای کم درآمد امروز، به ویژه کشورهای حداقل توسعه یافته باید از طریق همگرایی، با موفقیت حداقل به وضعیت درآمد متوسط انتقال یابند. بنابراین درک این‌که این روند چگونه می‌تواند کار کند و این‌که با برخی از موانع باقی مانده برای همگرایی مواجه شده و بر آنها غلبه نماییم برای ما حیاتی است.

دنیای امروز پر است از کشورهایی که زمانی فقیر بودند و به سرعت به همگرایی دست یافتند. چین با فعالیت اقتصادی فوق‌العاده طی نزدیک به 35 سال از سال 1978 میلادی، نمونه‌ای ستودنی است. سالی که در آن اصلاحات اقتصادی مهم بسیاری انجام شد که این کشور را در مسیر رشد همگرا قرار داد.

ضریب جینی و مسیرهای متفاوت توسعه

ضریب جینی در بین کشورهای پر درآمد نشان می‌دهد که مسیرهای بسیار متفاوتی برای توسعه‌ی اقتصادی وجود دارد. ثروتمندتر شدن لزوماً به معنای نابرابری بیشتر نیست، اما برابری بیشتر را هم تضمین نمی‌کند. مسیرهای متفاوتی برای توسعه وجود دارد. اروپای شمالی مسیر ثروتمندتر شدن با برابری اجتماعی قابل ملاحظه را انتخاب کرده در حالی که ایالات متحده‌ی آمریکا در مسیر افزایش درآمد همگام با افزایش نابرابری قرار گرفته است.

دلایل نابرابری

دلایل بسیاری برای نابرابری وجود دارد. تاریخ، جغرافیا و دولت همگی نقش بزرگی در برابری یا نابرابری نسبی جامعه دارند. در گذشته زمانی که کشتزار عمده‌ی ثروت را تشکیل می‌داد، اندازه‌ی مالکیت زمین بسیار مهم می‌شد. در دنیای امروز که صنعت و خدمات بسیار مهم‌تر هستند، تفاوت در سطوح آموزش نیز منبع بسیار مهمی برای نابرابری است.

افراد جوانی که می‌توانند تحصیلات بالاتری کسب نمایند معمولاً توانایی تبدیل تحصیلات بالای خود به سطوح درآمد بالاتر را دارند. کودکانی که اغلب به خاطر فقر، قادر به کسب سطوح بالاتر آموزشی نیستند ممکن است در نهایت به کارهایی با درآمد بسیار پایین مشغول شوند.

نقش سیاست های دولت در نابرابری

سیاست‌های دولت می‌تواند در ترویج برابری یا حمایت از نابرابری تفاوت‌های زیادی را ایجاد نماید. دولت‌های فاسدی که درآمدهای‌شان را صرف گروه بسیار کوچکی از «خودی»‌هایی که به دولت وابسته‌اند می‌کنند، می‌توانند نابرابری بزرگی را ایجاد نمایند. بخاطر راه‌هایی که درآمد دولت به خودی‌های مورد حمایت اختصاص می‌یابد.

اغلب کشورهایی که نزدیک به منابع زیرزمینی مانند نفت، طلا یا الماس زندگی می‌کنند بسیار نابربرند. از این بی ثباتی اجتماعی و از این تناقض که کشورهایی با منابع طبیعی فراوان، اغلب کاملاً فقیر یا توسعه نیافته با فساد و نابرابری گسترده هستند به عنوان «بلای منابع طبیعی» یاد می‌شود.