• كُنْ فِي الْفِتْنَةِ كَابْنِ الَّلبُونِ، لَاظَهْرٌ فَيُرْكَبَ، وَ لَاضَرْعٌ فَيُحْلَبَ

در آشوب چون بچه شتر باش كه نه پشتى دارد تا سوار شوند، و نه پستانى تا دوشند.

• أَشْرَفُ الْغِنَى تَرْكُ الْمُنَى.

برترين بى‏ نيازى رها كردن آرزوها بُوَد.

• اَلْعَقْلُ غَريزَةٌ تُرَّبيها التَّجَارُبُ!

خرد دُردانه‏اى است كه آزمون‏ها آن را مى‏پرورند!

• سَيِّئَةٌ تَسُوءُكَ خَيْرٌ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ حَسَنَةٍ تُعْجِبُكَ.

بدى كه اندوهگينت سازد نزد خداى بهتر از نيكى كه خودپسندت نمايد.

• مِنْ كَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ، وَ التَّنْفِيسُ عَنِ الْمَكْرُوبِ.

از كفاره‏هاى گناهان بزرگ؛ يارى ستم‏ديده، و اندوه‏زدايى از اندوهمند بُوَد.

• مَاأَضْمَرَ أَحَدٌ شَيْئاً إِلَّا ظَهَرَ فِي فَلَتَاتِ لِسَانِهِ وَ صَفَحَاتِ وَجْهِهِ

هيچ كس چيزى را پنهان نكرد مگر كه در لغزش‏هاى زبانش و رنگ و روى چهره‏اش نمایان شد.

• أَفْضَلُ الزُّهْدِ إِخْفَاءُ الزُّهْدِ.

برترين پارسايى نهان كردنِ پارسايى بُوَد.