ویژگی های ظاهری پیامبر اعظم (ص)

در میانِ نسلِ خویش؛ مردی هماره جوان؛ نه چندان بلند، و نه آن‌سان کوتاه، با تنی سفید، رنگی بس روشن و درخشان؛ نه چندان سفید که دل زند و نه چندان تیره که به چشم آید، و گفته‌اند: رنگی بس سفید داشت و چهره‌ای نمکین و نیکو ، با موهایی که گویی هماره در گذرِ وزشِ نسیم است؛ افشان و خیزان، تا هنگامِ مرگ، بر سر و ریش‌اش کم‌تر از بیست تار موی سفید یافت می‌شد.

هماره خوش بوی و عطر انگیز بود. رَبیعه گوید: در محاسنِ رسول (ص) تار مویی سرخ رنگ دیدم، پرسیدم، گفتند: سرخی آن موی ناشی از عطر است . أَنَس گوید: بر رسول (ص) نشانِ پیری پدیدار نشد، چرا که هرگز از رنگ و حنا بهره نجست، تنها چند تار موی سفید بر محاسن‌اش نمودار بود . چهره‌اش چون نور می‌درخشید، هرگاه شادمان بود، بر درخشش آن افزوده می‌شد، که گویی پاره‌ای نورانی از ماه بود . دست‌هایش در گرمای سوزانِ حجاز، بس خُنک و دل نواز، خوش بوتر از مشک، و با وجود کار بسیار، نرم‌تر از ابریشم بود.

خصوصیات اخلاقی پیامبر اکرم (ص)

ابن عباس گوید: رسول (ص) برترین مرد روزگارش بود و در مهرورزی دل نوازتر از وزش نسیم بهاران بود، و در رمضان که جبریل به دیدارش می‌آمد زیباتر از همگان جلوه می‌کرد! بَراء پسر عازب گوید: رسول (ص) در چهره، زیباترین مرد روزگارش بود و در خلق و خوی بهترین‌شان، و در قامت؛ نه چندان بلند بدقواره، و نه چندان کوتاه دل آزاره! رسول (ص) میانه قامت بود با شانه‌های پهن، موهایش تا لاله گوش آویخته.

رسول (ص) خوش خوی‌ترین مرد روزگارش بود و هماره می‌فرمود: بهترین شما خوش‌خوی‌ترین شماست. رسول (ص) بد زبان و ناسزاگو نبود. کودکان را می‌بوسید و می‌فرمود: هر که به کودک مهر نورزد، خدای مهر از دل‌اش زداید. زنان را بسیار گرامی می‌داشت و بس می‌‌ستود. عایشه گوید: رسول (ص) هرگز به زیر دستان‌اش دست بلند نکرد. تنها دستی که بلند می-کرد جهاد در راه خدا بود. هرگز به کین‌خواهی شخصی از کسی نپرداخت، تنها در دریدن حرمت خداوندی بود که کیفر می‌داد! أَنَس گوید: در سفر و حضر ده سال خدمت رسول (ص) بودم، یک بار به من نفرمود: چرا چنین کردی و چرا چنان نکردی! به راستی که رسول (ص) خوش خُوی ترین مرد روزگارش بود.

رسول (ص) شرم و حیای بسیار داشت؛ هرگاه چیزی را ناخوش می‌داشت در چهره‌اش پیدا بود. آن حضرت (ص) با شرم‌ترین مرد روزگارش بود؛ خوراکی را که هر چند ناچیز و فروتنانه بود پس نمی‌زد و نمی‌نکوهید، اگر گرسنه بود می‌خورد! رسول (ص) در خیر، بزرگوارترین کس بود. جابر گوید: از رسول (ص) چیزی خواسته نشد که بگوید: ندارم یا نمی‌دهم!