1- کارکنان شروع به ترک شرکت/سازمان می کنند
رابطه مدیران و کارمندان ارتباط مستقیمی با ماندگاری کارمندان در سازمان داره. مدیریت به دلایل بسیاری ممکنه منجر به بیرون روندن بهترین کارکنان از مجموعه بشه. مثلا اینکه مدیران از کارکنان بیش از حد کار می کشند یا اینکه قول هایی رو ازشون می گیرند که اونها قادر به حفظ اون تعهدات نیستند. کارکنان هم ممکنه احساس کنند که گیر افتادن چراکه مدیران به رشد اونها کمک نمی کنند یا اینکه ممکنه احساس کنند که بهشون توجه نمی شه و به چشم نمیان.
برای اینکه به عنوان مدیر بفهمین چطور می تونید شرایط رو بهبود ببخشید، از کارکنانتون در مورد مدیران مستقیمشون و مدیران بالایی نظرخواهی کنید. به طور منظم مطالعات وبررسی های نامحسوسی رو در سازمانتون انجام بدین به طوری که کارکنانتون صادق باشن و بدون ترس و نگرانی نظراتشون رو اعلام کنند. همینطور از مدیران بخواهید که در پایان هفته بحث های آزادی رو با تیم هاشون برگزار کنند. کارکنان می تونند پاسخ بدهند که مدیران چطور می تونند به اونها کمک کنند. با استفاده از این نظرات مستقیم مدیران می تونند به رهبران بهتری تبدیل بشند.
2- روحیه و انگیزه شروع به کاهش می کنه
کارمندان می خواهند برای مدیرانی کار کنند که براشون احترام قائل هستند و بهشون احترام می گذارند. وگرنه احساس می کنند که به حاشیه رونده شدن و ارتباطشون با مدیرشون قطع شده. رابطه مدیر – کارمند ارتباط مستقیمی با روحیه کارکنان داره. برخی از مهمترین مسائلی که مدیران باهاشون دست به گریبان هستند ناشی از رابطه نامناسبشون با کارکنانشونه. با برگزاری دورهمی های هفتگی که کارکنان دستاوردهاشون رو با شما در میون میگذارند از شفافیت در سازمانتون استقبال کنید. آونها باید اعلام کنند که در چه کارهایی موفق بودند و همکاران باید اونها رو تشویق کنند و جلو همه اعضای شرکت ازشون تقدیر کنند. اگر کارکنانتون در رقابت های دوستانه و سالم در حال شکوفایی هستند، یک برنامه منظم پاداش دهی ترتیب بدهید که در اون کارکنان در ازای دستیابی به اهداف مشخص پاداش دریافت می کنند.
3- توقف کارایی
بهترین مدیران به کارکنانشون انگیزه می دهند و اونها رو تشویق می کنند تا هر روز بهترین خودشون باشند. وقتی این اتفاق می افته کارکنان به بازخوردها واکنش مثبت نشون می دن و کارایی و عملکرد روز به روز بهبود پیدا می کنه. از طرف دیگه، اگر مدیران خیلی از کار فاصله بگیرند، کارکنان ممکنه احساس کنند که بهشون توجه نمی شه و بنابراین از مسئولیت هاشون فاصله بگیرند. مدیران معمولا ارزش یکی از مهمترین جنبه های فرآیند مدیریت عملکرد یعنی نظارت بر عملکرد کارکنان و توسعه استعدادهاشون رو نادیده می گیرند. مدیران باید اطلاعات مربوط به عملکرد هر کارمند رو استخراج کنند و نتیجه رو باهاش در میون بگذارند. اهمیت این اطلاعات در اینه که به صورت عینی به مدیران و کارکنان نشون میده که موفقیت چه شکلیه. ارزیابی های عملکرد رو که شامل این اطلاعات میشه به صورت مرتب جرا کنید و هدف گذاری کنید. به این ترتیب، افراد با استعداد می تونند مسیر رشد و شکوفایی خودشون رو در رسیدن به اهدافی که واقعی و مشخص هستند ببینند. با دیدن رشد مداوم، کارکنان انگیزه پیدا می کنند که با حداکثر تلاششون به مسیر ادامه بدهند.
