«در روزگاران کهن مردمی در این مرز و بوم می زیستند که اندیشه ای پاک و بی آلایش و دلی سرشار از شور و غرور و آزادگی داشتند. در این میان آدمی بی آنکه پای بند و گرفتار سرنوشتی ناشناخته و تقدیری کور و بی رحم باشد به خواست خود در پهنه رزم هستی به یکی از دو نیروی روشنایی و تاریکی یا نیکی و بدی می پیوندد.

هیچ سرنوشت و تقدیر و جبری زندگی او را به راهی ناخودآگاه نمی کشاند. زندگی در چشم او زندانی سیاه و دوزخی هولناک نیست. جهان بهشت کافران و زندان پارسایان و مومنان نیست. همه آنچه با درویشی و دریوزگی، سرافکندگی و سوگ و ماتم بستگی دارد اهریمنی و نارواست.

اهورامزدا نه خدای بخشایش و آمرزش و ترحم و شفاعت است و نه خدای جبر و قهر و مکر و خشم. بلکه خدای پاکی و راستی و مردانگی است. زن در سراسر زندگی همدوش مرد است و همه جا نام و ستایش بانوان و دوشیزگان در کنار نام و ستایش مردان می آید. نیاکان ما به شماره روزهایی که ما اکنون سوگواری داریم، جشن و سرور داشتند»

برای مطالعه آخرین نقدها و  نظرات دکتر افتخارزاده، به سایت رسمی ایشان مراجعه نمایید.